برای چه شغلی ساخته شده ام؟ - قسمت 8

برای چه شغلی ساخته شده ام؟

قسمت هشت�

گردآورند: دکتر حسین امینی راد

تیپ شخصیتی داوری کننده و ملاحظه کننده:

یک نکته وجود دارد و آن هم این است، دو مقیاس موجود در هر ترجیح، مخالف یکدیگر نیستند. یعنی وجود یکی به معنای عدم وجود دیگری نیست. بلکه این مقیاس‌ها مکمل هم هستند. همه افراد دارای دو مقیاس ادراکی و قضاوتی هستند، اما اینکه در شخص کدام مقیاس بر دیگری غلبه دارد، باعث تفاوت شخصیت افراد با یکدیگر می‌شود.

در واقع بعد چهارم تیپ شخصیتی بستگی به این دارد که آیا می خواهیم به شکل سازمان یافته تری تصمیم بگیریم و یا داشتن استقلال بیشتر ر ترجیح می دهیم. کسانی که ترجیح به داوری دارند داوری کننده می نامیم. این اشخاص می خواهند در نظم و ترتیب به خصوصی کار کنند و اگر کارهایشان ساختار کافی داشته باشد راضی تر هستند. این اشخاص روحبه داوری کننده دارند و تصمیم گیری را دوست دارند. داوری کننده ها دوست دارند زندگی را کنترل کنند. کسانی را که ترجیح ادراک کننده دارند ما ملاحظه کننده می نامیم. این اشخاص آزادی را دوست دارند و ترجیح می دهند انعطاف پذیر باشند. اینها نگررشی دریافت کننده دارند. آن ها می خواهند به جای کنترل زندگی آن را درک کنند. داوری کننده ها لزوما ایرادگیر نیستند. آن ها صرفا می خواهند مسائل را حل کنند اما ادراکی ها به گزینه های مختلف نظر دارند.

چهارمین حرف از چهار حرف تیپ‌های شخصیتی نشان‌دهنده قضاوتی (J) و ادراکی (P) بودن افراد است:

حرف J اولین حرف از واژه Judging به معنای قضاوتی، یا قضاوت‌گرا یا داوری‌کننده است.

حرف P اولین حرف از واژه Perceiving به معنای ادراکی، یا ملاحظه‌کننده یا ملاحظه‌گر است.

انعطاف‌پذیری زیاد و علاقه به آزادی از ویژگی‌های بارز ملاحظه‌کننده‌ها است. این افراد عقیده دارند باید با جریان زندگی همراه شد و از آن نهایت لذت را برد. به خاطر انعطافی که ملاحظه گرها دارند، وقتی در شلوغی و آشوب محیط قرار بگیرند، راحت‌تر از قضاوتی‌ها کنار می‌آیند. از مسائل و اتفاقات غیر منتظره استقبال می‌کنند و حتی برخی از آنها در این شرایط شکوفا می‌شوند. توانایی اداره و حل چند پروژه به صورت همزمان، از دیگر خصوصیات شخصیت ادراکی است.

یکی از مهم‌ترین نشانه‌های افراد ادراکی، لحظه آخری بودن آنهاست. ملاحظه کننده‌ها زمان را منبع نامحدودی می‌دانند و تصورشان این است که وقتشان برای انجام کارها کافی است. به همین دلیل همیشه کارها را در لحظات آخر انجام می‌دهند. پرهیز از تصمیم‌گیری، از اصلی‌ترین ویژگی ادراکی‌هاست که باعث تفاوت عمده آن با قضاوتی‌ها می‌شود. از آنجایی که ملاحظه‌گرها با تصمیم‌گیری رابطه خوبی ندارند، معمولا آن را به تعویق می‌اندازد و تمایلشان به باز گذاشتن مسائل زیاد است.

اولین ویژگی تیپ شخصیتی افراد داوری‌کننده این است که برای نظم و ساختار ارزش قائل هستند. به همین دلیل زندگی شان را بر اساس برنامه‌ریزی و ساختارمندی تنظیم می‌کنند. در واقع می‌توانیم بگوییم، این افراد به زندگی منظم با روشی ساختارمند، برنامه‌ریزی و سازماندهی جهان اطراف خود، برای دستیابی به اهداف و نتایج مطلوب و قابل پیش‌بینی علاقه دارند.

از آنجایی که قضاوتی‌ها معتقدند زمان تنگ و محدود است، آن را جدی می‌گیرند و کارهایشان را در موعد مقرر انجام می‌دهند.

در اینجا ترجیح قضاوتی به معنای قضاوت کردن درباره دیگران نیست، بلکه قضاوتی به نحوه برخورد افراد با فعالیت‌های روزمره اشاره دارد. این فرد معتقد است که کنترل زندگی در دستش است. و بر خلاف شخصیت ادراکی که از تصمیم‌گیری گریزان است، فرد قضاوت‌کننده تلاش می‌کند در اولین فرصت تصمیم بگیرد و به تمام مسائل پایان دهد.

تفاوت مهم میان داوری کننده ها و ملاحظه کننده ها بر سر مسئله خاتمه مذاکره است. داوری کننده ها می خواهند به ختم مقال برسند و پرونده را ببندند، اما ملاحظه کننده ها از سوی دیگر وقتی مجبور به تصمیم گیری باشند احساس تنش می کنند. آن ها به کفایت مذاکره و به انتها رسیدن علاقه ندارند و ترجیح می دهند که گزینه های مختلف را دریافت کنند. البته همه اشخاص تا حدی داوری کننده و تا حدی ملاحظه کننده هستند و هیچ کس صددرصد داوری کننده یا ملاحظه کننده نیست.

در واقع داوری کننده ها دینای منظم و برنامه ریزی شده را می پسندند. آن ها به ساختاری علاقه مندند که شروع، میانه و پایانی داشته باشد. آن ها دوست دارند که کنترل امور راد به دست داشته باشند. تصمیم گیری را دوست دارند. داوری کننده ها مسائل را سیاه و سفید می بینند. دوست دارند موضوعات فیصله پیدا کنند و یا در هوا باقی نمانند. داوری کننده خودشان را به راحتی تطبیق نمی دهند. و معمولا شگفت زده شدن را دوست ندارند. ملاحظه کننده ها دوست دارند در یک دنیای انعطاف پذیر زندگی کنند و به داشتن استقلال علاقه مند هستند. تحت تاثیر ساختار احساس فشار می کنند. ملاحظه کننده ها خود را با موقعیت های جدید و تغییررات تطبیق می دهند و تصمیم گیری را بع عقب می اندازند. هرگاه بتوانند مسائل را تمام نشده باقی می گذارند. دوست دارند قضاوت را تا حد امکان عقب بیندازند. ملاحظه کننده ها مسائل را در سایه خاکستری می بینند و در تمامی زمینه های زندگی از اتفاقات غیرمنتظره لذت می برند.

به طور اجمالی می توان مهم‌ترین تفاوت‌های شخصیت ادراکی و قضاوتی در مدل مایرز و بریگز به صورت زیر دسته بندی کرد:

۱- نظم و انعطاف‌پذیری مهم‌ترین تفاوت شخصیت‌های ادراکی و قضاوتی است.

نظم و انعطاف‌پذیری اولین و مهم‌ترین تفاوت تیپ‌های شخصیتی ادراکی و قضاوتی در مدل مایرز و بریگز است. قضاوتی‌ها افرادی منظم و ساختارمند هستند. این افراد برای نظم و انضباط ارزش بسیار زیادی قائل‌اند، به همین دلیل می‌توانیم از این افراد به عنوان عاشقان برنامه‌ریزی یاد کنیم. در واقع، این افراد با برنامه‌ریزی، کنترل زندگی خود را در دست می‌گیرند.

در محیط‌های کاری هم قضاوت‌گراها تمایل زیادی دارند که در نظم و ترتیب خاصی کار کنند، به این معنا که انجام فعالیت‌های سازمان‌یافته برای این افراد راحت‌تر است.

بر خلاف قضاوت‌گراها، ملاحظه کننده ها از انجام فعالیت‌های انعطاف‌پذیر بیشتر لذت می‌برند. این افراد آزادی و انعطاف در کار را بیشتر از ساختارمندی می‌پسندند. ادراکی‌ها علاقه دارند همراه با جریان زندگی حرکت کنند و از آن لذت ببرند، به همین دلیل وجود برنامه‌ریزی‌های دقیق و ساختارهای سفت و سخت، باعث نارضایتی‌شان می‌شود.

البته تفاوت در تیپ‌های شخصیتی قضاوتی و ادراکی به معنای منظم بودن یکی و نامنظم بودن دیگری نیست؛ بلکه به این معنا است که یک تیپ شخصیتی ترجیح می‌دهد ساختار و برنامه داشته باشد و دیگری بدون ساختار راحت‌تر است.

۲- تفاوت شخصیت‌های ادراکی و قضاوتی بر اساس نگرششان به زمان

دومین تفاوت افراد قضاوتی و ادراکی در آزمون شخصیت شناسی MBTI ، در نوع نگرششان به زمان است.

داوری کنندگان معتقدند که زمان محدود و تنگ است و باید از آن نهایت استفاده را بکنند. به همین دلیل با برنامه‌ریزی‌های دقیقی که انجام می‌دهند همیشه کارهایشان را به موقع تمام می‌کنند.

اما ادراکی‌ها اعتقاد دارند که زمان منبعی نامحدود است و همیشه برای انجام کارهایشان وقت کافی دارند و هر لحظه بخواهند می‌توانند کارهایشان را تمام کنند. به همین دلیل شخصیت‌های لحظه آخری هستند!

۳- علاقه به تصمیم‌گیری در افراد قضاوتی و ادراکی

در یک کلام بگوییم که قضاوت‌گرایان عاشق تصمیم‌گیری هستند و ادراکی‌ها از تصمیم‌گیری فراری‌اند.

قضاوتی‌ها در اولین فرصت و با کمترین اطلاعات تصمیم می‌گیرند و به همه چیز خاتمه می‌دهند. از آنجایی که این افراد بسیار منظم، و در انجام فعالیت‌ها، دارای ساختار و برنامه‌ریزی هستند، حتی با داشتن اطلاعات اندک هم، بر اساس داوری‌های شخصی خود سریع تصمیم‌گیری می‌کنند.

در حالی که، اشخاص ادراکی برای تصمیم‌گیری به اطلاعات بیشتری نیاز دارند. این افراد از تصمیم‌گیری خودداری می‌کنند و تا جایی که امکان دارد آن را به تعویق می‌اندازند. تا زمانی که فشار بر آنها نباشد تصمیم نمی‌گیرند و وقتی مجبور به تصمیم‌گیری باشند، دچار تنش می‌شوند.

۴- قانون‌مندی، چهارمین تفاوت شخصیت داوری کننده و ملاحظه کننده

افرادی که دارای ویژگی‌های شخصیتی قضاوتی هستند از قوانین تبعیت می‌کنند و بر اساس قواعد و قوانین تدوین شده برای فعالیت‌های خود برنامه‌ریزی می‌کنند. دنیای منظم و برنامه‌ریزی شده برای این تیپ شخصیتی جذاب‌تر است؛ و به ساختارهایی که آغاز و پایان مشخص دارند علاقه‌مندند.

همان‌طور که گفتیم، این افراد نسبت به ادراکی‌ها از انعطاف‌پذیری کمتری برخوردارند و معمولا علاقه‌ای به شگفت‌زده شدن ندارند، زیرا نمی‌توانند خودشان را به راحتی با تغییرات تطبیق دهند.

برخلاف قضاوتی‌ها که ساختارمند هستند، ادراکی‌ها انعطاف‌پذیری را بیشتر می‌پسندند و کار کردن بر اساس قوانین و ساختارهای از پیش تعیین شده برای این تیپ شخصیتی دشوار است. زیرا شخصیت خودمانی و راحتی دارد و سریع خودش را با زندگی همراه می‌کند. تیپ شخصیتی ادراکی علاقه زیادی به استقلال دارد و از مواجه شدن با موقعیت‌های جدید و غیر منتظره لذت می‌برد. این افراد قادرند به راحتی خود را با تغییرات تطبیق دهند.

۵- سرعت تمام کردن کارها، آخرین تفاوت ویژگی های شخصیتی ادراکی و قضاوتی

آخرین تفاوت مهم دیگر تیپ های شخصیتی ادراکی و قضاوتی در خاتمه مذاکره است.

برای اشخاص قضاوتی سرانجام کار مهم است و می‌خواهند خیلی سریع جمع‌بندی کنند و پرونده همه چیز را ببندند و اشاره کردیم که در اولین فرصت تصمیم می‌گیرند و به همه مسائل خاتمه می‌دهند. در حالی که، تاکید افراد ملاحظه‌کننده بر چگونگی انجام کار است و به انتها رسیدن علاقه‌ای ندارند و ترجیح می‌دهند گزینه‌های مختلفی را دریافت کنند. به عبارت دیگر، ادراکی‌ها دوست دارند اطلاعات بیشتری به دست آورند و سپس تصمیم بگیرند و به مسائل خاتمه دهند.

یکی از نشانه های ترجیح شما میان دو بعد ملاحظه کننده و داوری کننده بودن، شرایط میز کاری شماست. معمولا میز شخصیت داوری کننده مرتب است. سازمان خوبی دارد. جایی برای قرار مداد و خودکار و کاغذ روی آن مشخص شده است. داوری کننده می تواند به راحتی اقلام مورد نیاطش را پیدا کند. در بخش نامه های وارده دقیقا مشخص است که نامه هایی که باید مورد رسیدگی واقع شوند قرار دارد. در بخش نامه های خروجی هم نامه هایی که کارشان تمام شده و بایستی به مقصد بعدی ارسال شوند قرار دارند. اما روی میز یک فرد با تیپ شخصیتی ملاحظه کننده معمولا نا بسامان تر است. ممکن است روی ان همزمان به کار چند نامه رسیدگی شود. مدادها و خودکارها و کاغذها لزوما جای مشخصی ندارند. وقتی از این جهت نسبت به ملاحظه کننده ها انتقاد می شود در جواب می گویند که می توانند هر چه که بخواهند در یک لحظه در اتاقشان پیدا کنند و معمولا به این کاری ندارند که انجام دادن این کار چه فرصتی را از ان ها می گیرد. شرایط میز شما نشانه کار ذهن شماست. فرض کنیم که یک ملاحظه کننده و یک داوری کننده بروشوری را دریافت می کنند که در آن نوشته شده همایش 4 ماه دیگر برگزار خواهد شد. داوری کننده به احتمال زیاد یکی از این کارها را می کند:

بروشور را دور می اندازد. زیرا سال قبل م در همین همایش شرکت کرده و یا در زمان اجرای همایش برنامه دیگری دارد.

بروشور را تکمیل می کند، پول شرکت در همایش را ضمیمه می کند و آن را برای مسئولان مربوطه می فرستد.

بروشور را به شخص دیگری می دهد تا در صورت علاقه در همایش شرکت کند. به هر صورت داوری کننده تصمیم می گیرد و بروشور را از میزش دور می کند.

اما ملاحظه کننده در همین موقعیت رفتار متفاوتی را به نمایش می گذارد:

اول اینکه چهار ماه دیگر فرصت زیادی است و او فکر می کند اتفاقات مختلفی تا آن زمان ممکن است که بیفتد.

بروشور را در جایی بایگانی می کند. اما احتمالا بعدا فراموش می کند که بروشور را کجا گذاشته است، زیرا میزش انباشته از کارهایی است که بایستی انجام دهد.

کلیات بعد شخصیت داوری کننده:

پس از گرفتن تصمیم خوشحال می شوند.

از اخلاق کاری برخوردارند.

اهدافی را در محل کار برای خود در نظر می گیرند تا به آن ها برسند.

ترجیح می دهند بدانند که چه می کنند.

محصول گرا هستند.

زمان را منبعی تمام شدنی می دانند.

ضرب الاجل ها را جدی می گیرند.

ویژگی ظاهری آن‌ها این است که عموما پوشش رسمی، اتوکشیده، جذب بدن و منظم دارند، محاسن و مو‌های آن‌ها به ندرت بلند یا فر شده و منحنی است.

عموما از خطوط تیز و زاویه دار استفاده می‌کنند و به ندرت تغییر چشمگیری در سبک خود می‌دهند، حرکات تند و تیز و پرشتاب دارند.

مشاغل نظامی، حقوقی، اداری، نظارت، اجرا، حسابداری، بایگانی و غیره برایشان مناسب‌تر است.

با سبک زندگی ساختاریافته و از پیش تصمیم گیری شده شناخته می‌شود.

وقتی تصمیم هایی در دست دارد که هنوز نهایی نشده‌اند، احساس راحتی نمی‌کند.

وقتی می‌تواند از تفریح لذت ببرد که کارهایش انجام شده باشد و وظایف خود را به پایان رسانده باشد.

به دلیل تمایل به داشتن ساختار و برنامه ریزی، حتی با اطلاعات کمتر ترجیح می‌دهد بر اساس داوری های شخصی خود، سریع تر تصمیم گیری کند.

کلیات بعد شخصیت ملاحظه کننده:

وقتی موضوع را باز می گذارند خوشحال می شوند.

به بازی توجه دارند. اول بازی بعد کار

با توجه به دریافت اطلاعات جدید اهدافشان را تغییر می دهند.

خود را با موقعیت های جدید تغییر می دهند.

فرآیندگرا هستند.

زمان را منبعی تجدید شدنی می دانند.

ضرب الاجل ها را انعطاف پذیر می دانند.

ملاحظه‌گرها ظاهر اسپرت‌تر دارند و لباس‌های آزاد و راحت را ترجیح می‌دهند.

خطوط منحنی را بیشتر استفاده می‌کنند و تغییرات بیشتر در سبک پوشش و پذیرش مد‌های جدید دارند.

مشاغلی برایشان مناسب است که حالت تکراری نداشته و قید حضور منظم در یک زمان و مکان مشخص نداشته باشد مانند مشاوره، بازاریابی، تحلیل، طراحی، محتوی سازی، خلق آثار ادبی و هنری و غیره.

با سبک زندگی منعطف و تطبیق پذیر شناخته می‌شود.

در تصمیم گیری ها، تمایل دارد اطلاعات بیشتری را از محیط دریافت کند و سپس تصمیم بگیرد.

همیشه تصمیم هایی دارد که آنها را معلق نگه داشته تا با اطلاعات بیشتری در مورد آنها فکر کند.

تعبیر “ببینیم چه پیش می‌آید” متعلق به تیپ P است.

این محتوا را از دست ندهید: ابزارهای مدیریتی رایگان

منابع:

کتاب شغل مناسب شما، اثر پاول تایگر و باربارا تایگر، ترجمه: مهدی قراچه داغی و حسین رحیم منفرد

https://iran.hr/blog

http://bestanswer.info/