هوش هیجانی به شیوه دکتر راد - قسمت 1

هوش هیجانی به شیوه دکتر راد

قسمت اول

نویسنده: دکتر حسین امینی راد

ممکن است شما وارد جایی می شوید و شروع به سلام و احوالپرسی می کنید، اما مخاطب شما خیلی گرم احوالپرسی نمی کند. معمولا وقتی که شما در مقابل یک فرد قرار می گیرید و مخاطب با شما خیلی گرم احوالپرسی نمی کند، اولین چیزی که به ذهن شما خطور می کند این است که نسبت به من بی احترامی شده است. وقتی که شما احساس کنید که به شما بی احترامی شده است یعنی اینکه شما حس می کنید که وجهه خود را از دست داده اید که اینها پیامد آن احوالپرسی سرد مخاطب شماست. البته ممکن است که شما اینگونه فکر نکنید اما اتفاقی که می افتد به شکل ناخودآگاه این گونه است که من دارم حرمتم را از دست می دهم. انسان ها وقتی که در معرض از دست دادن چیزی قرار بگیرند آن حسی که بر آن ها غالب می شود حس ترس و خشم است. حال ترس جداست و خشم جداست. البته فرق نمی کند که شما چه چیزی از دست می دهید. به عنوان مثال فرض کنید که فرد سلامتی خود را از دست می دهد یا یک وقت ممکن است فرد شغل خود را از دست بدهد یا یک وقت فرد ممکن است که پول خود را از دست بدهد و یا یک نفر ممکن است دوست داشتن بقیه را از دست بدهد. یعنی این از دست دادن چیزی که برای انسان مهم است همواره در انسان یک تیپ از واکنش ها را منجر می شود. شما وقتی که اموالتان را از دست می دهید و در این زمینه ترس داشته باشید و احساس کنید که نسبت به شما ناعدالتی شده است واکنشی در شما ایجاد می شود. وقتی در معرض چنین چیزی قرار می گیرید دیگر برای شما فرقی نمی کند که این ترس، ترس از دست دادن جان است یا ترس از دست دادن پول است و یا ترس از دست دادن آبروی اجتماعی است. در واقع اینها ریشه ها هستند. آن چیزی که در همه انسان ها و حتی در حیوانات یکسان است این است که معمولا همه واکنش یکسانی دارند. اگر شما یک گربه را کنار دیوار گیر بیندازید گربه هم شروع به جیغ کشیدن و چنگ انداختن می کند. انسان ها هم وقتی در موقعیت ترس قرار می گیرند شروع می کنند به داد زدن، جیغ کشیدن، زدوخورد و یا بلند صحبت کردن. این یک واکنش طبیعی نسبت به ترس است البته فارغ از اینکه آن عامل ترس چه باشد.

در واقع می خواهم بگویم که هیجانات ما واکنش های یکسانی دارند حال این هیجان هر چه می خواهد باشد. مثل ترس، خشم، غم، شادی یا ترس. اما عواملی که برای برای انسان ها آن هیجان را ایجاد می کند متفاوت است و این بستگی به ارزش هایانسان ها دارد. به عنوان مثال فرض کنید که برای یک نفر که شما وقتی پول او را بگیرید خشمگین شود ولی با او با صدای بلند صحیت کنید خشمگین نشود و دیگری بر عکس.

بنابراین اول باید هیجان را بشناسیم و بعد ببینیم که هیجان چگونه باعث رفتار می شود. اما چیزی که در اینجا مهم است این است که من دلیل این رفتار خودم را بفهمم. یعنی اگر یک جایی عصبانی شدم بفهمم که این عصبانیت من ناشی از چیست. حال باید به این فکر کنم که مثلا اگر امینی راد جواب سلام مرا نداد آیا من حرمتم شکسته شد؟ یا آیا اصلا این موضوع برای من مهم است؟ سوالات پی در پی خودم از خودم باعث این می شود که من دلیل اصلی را یافته و بفهمم که رفتار هیجانی من بی مورد است سپس منجر به این می شود که من هیجان خودم را کنترل کنم. به عنوان مثال در خیابان در حال رانندگی هستید و یک خودرو جلوی شما پیچید. به احتمال زیاد خشمگین می شوید و به این دلیل خشمگین می شوید که ناعدالتی رخ داده است. حالا باید به این موضوع فکر کنیدکه اگر جلوی خودروی شما پیچید و شما عصبانی شوید. آیا ارزش هایی که برای شما مهم است با ارزش هایی که برای او مهم است یکی هست؟ . آیا شما می توانید ارزش های او را تغییر دهید و ارزش های خودتان را به او بقبولانید؟ در واقع شما نمی توانید با عصبانیت خودتان رفتار آدم ها را تغییر دهید. نمی توانید نگرش افراد را خشمگین شدن خودتان تغییر دهید.

از دیدگاه گلمن، هوش هیجانی مجموعه مهمی از توانایی هایی است که فرد بتواند انگیزه خود را حفظ نماید، در مقابل ناملایمات پایداری نماید و تکانش خود را کنترل کند و کامیابی را به تعویق بیاندازد، حالات روحی خود را تنظیم نماید و نگذاردپریشانی خاطر، قدرت تفکر او را خدشه دارد سازد. با دیگران همدلی کند و امیدوار باشد.

توصیه های عملی برای بهبود و تقویت هوش هیجانی عبارتند از:

شناسایی حالات هیجانی

درک هیجان

تنظیم و کنترل هیجان

استفاده موثر از هیجان از طریق ابزار هیجان های پنهان و برخورد سازنده با تعارض

این محتوا را از دست ندهید: ابزارهای مدیریتی رایگان

www.radbusiness.ir